به گزارش «سراج24»؛ تسنیم سیویکمین جشنواره فیلم فجر، دیشب در حالی به پایان رسید که موفقیت بینظیر نمایندگان خط اجتماعی جدید سینمای ایران گامی پیشرو در جهت تثیبت موقعیت سینمای اجتماعی نوین بود. سینمای نوینی که برای رها شدن از بند نگاه کهنه و رنگ و رو رفته سینمای اجتماعی قدیم نیاز به 15 سال زمان داشت.
سازندگان سه فیلم «دهلیز»، «دربند» و « سر به مهر» سه نماینده مهم سینمای اجتماعی علاوه بر اینکه دیشب دست پر به خانه برگشتند با استقبال گسترده مردمی هم مواجه شدند تا سینمای اجتماعی نوین ایرانی حالا دیگر به عنوان یک ژانر سینمایی مطرح و برجسته در سینمای ایران دنبال شود.
قرار دادن محور روایت جامعه بر روی چیزی به نام«تغییر در جامعه معاصر» با تکیه بر عنصر واقعیت محض و دوری از نگاه قهرمان پرور و منجی محور و صفر و صدی به آدمها حالا دیگر در سینمای ایران به سبک غالبی در سینمای اجتماعی شده است.
«دربند» روایت برجسته و جدیدی از تغییرات همین یکی دو سال جامعه ایران بود. نگاه رک و تند «دربند» به سرمایه داری لجام گسیخته، و همین طور فردیت بی سرانجام نسل جدید جامعه ایران، فیلم را به نمونه قابل توجهی در سینمای اجتماعی این سالها بدل کرده بود. به همه اینها باید این را هم اضافه کنیم که چگونه «دربند» بی رحمانه به جامعه تهرانی در فیلمش میتاخت و یک شهرستانی پاک و ساده را چگونه در گیرودار فضای وحشتناک مناسبات اجتماعی در تهران همچنان پاک و سالم نشان میداد.
اولین ساخته بهروز شعیبی هم نمونه قابل توجهی در سینمای اجتماعی نوین بود. هشدار «دهلیز» در مورد یک اختلال اجتماعی فراگیر؛ نزاع منجر به قتل بر سر کوچکترین و جزئی ترین مسائل روزمره در جامعه ایران ( در فیلم سر یک جای پارک یک معلم شریف کسی را می کشت و به زندان می افتاد) مساله فراگیر امروز جامعه ایران و علاوه بر آن نگاه دقیق به جایگاهها و موقعیتهای اجتماعی تغییر یافته آدمها در جامعه ایران با یک روایت دید بکر و دست نخورده؛ از زاویه دید بچه کلاس اولی داستان؛ دهلیز را تبدیل به یک موقعیت پیچیده اجتماعی ساخته بود.
«سر به مهر» اما اولین نمونه واضح از روایت یک دین مردمی در اجتماع معاصر ایرانی بود.مقدمدوست کاملا پیچیده و در عین حال ساده روایتی خاص از جایگاه دین آن هم در قالب مناسکی آن و نه یک معنویت رقیق شده در جامعه ایران ارائه داده بود. اینکه ابراز مناسک دینی در جامعه امروزی چه قدر پیچیده و سخت شده است دقیقا دست گذاشتن روی جنبهای خاص و نادیده در روایت سینما از جامعه امروز ایران بود. مقدم دوست پیش از جشنواره اتفاقا گفته بود که «سر به مهر» نه دیدن نادیدنیها که اتفاقا دیدن «دیدنی» هاست.
مقدمات ورود به مرحله جدیدی در سینمای ایران آغاز شده است و جشنواره امسال ورودی این مسیر جدید بود. دو فیلم از این سه فیلم اولین فیلم های کارگردانهایشان بودند و «دربند» هم سومین ساخته پرویز شهبازی. روزگار جدید سینما آغاز شده است.
